فضای
زیست فلسطینیان
پیوسته
رو
به کاهش است
نگاهی به
تحولات اخیر
غزه
با وجود "آتشبس"،
غزه کماکان
منطقهای جنگی
و تحت سلطه
اسرائیل و در وضعیت
اضطراری به سر
می برد.
غزه،
اواخر ژوئیه ۲۰۲۶:
ترس،
ناامیدی،
تنگدستی و
فقر
حکمفرماست. در بخش بسیار
کوچکتری از منطقه
ساحلی
که وسعت آن
مدام در حال
گسترش است ارتش
اسرائیل
کنترل امور را
در دست دارد و
از تجهیزات
سنگین
استفاده میکند.
پاسگاههای
نظامی در حال
احداث هستند؛
آوارها با
بولدوزر پاکسازی
و جادهها
احداث میشوند.
گویی برنامههای
سلطه جویانه
برای استفادههای
آتی از این
سرزمینِ ویرانشده
وجود دارد؛ ویرانههایی
که حاصل
بمبارانهای
مداوم اسرائیل
در جریان آن
جنگ
تجاوزکارانه
و تلخ است.
در
دنیا، غزه در
نقطه کور سیاست
جهانی قرار
دارد و با
سکوت تعمدی
رسانهای
روبرو است.برای
فلسطینیان،
نتیجه روشن
است. دولت صهیونیستی
مستقر در
اورشلیم (بیتالمقدس)
در حال ایجاد
واقعیتهای میدانی
است تا کنترل
مناطقی را که
به عنوان
«منطقه حفاظتی
و حائل» اعلام
شدهاند، برای
همیشه در دست
گیرد.
در
غزه چه میگذرد؟
منطقهای که
گویی در نقطه
کور سیاست
جهانی قرار
گرفته است.
وضعیت زنان،
کودکان و مردان
در آنجا چگونه
است؟ اسرائیل
چه منافعی را
دنبال میکند؟
و آیا حماس
واقعاً سلاحهای
خود را زمین
خواهد گذاشت؟
نگاهی اجمالی
به این وضعیت
اهداف سلطه جویانه
و استعماری
اسرائیل و
امپریالیسم
آمریکا را بر
ملادخواهد
ساخت.
آتشبس
پیشکش؛ غزه یک
منطقه جنگی
تمام عیار است.
در
واکنش به
کشتار ی که
حماس در ۷
اکتبر ۲۰۲۳
انجام داد، نیروهای
اسرائیلی با
وسعتی بیسابقه،
شقاوت کمنظیر
و نیرویی ویرانگر
به این نوار
ساحلی باریک
حمله کردند و
تقریباً تمام
غزه در "تلافی
حمله ۷
اکتبر — که طی
آن ۱۲۰۰
نفر کشته و ۲۵۰ نفر
ربوده شدند"
با خاک یکسان
کردند.
بر
اساس
برآوردهای
سازمان ملل
متحد، باید بین
۶۰ تا ۷۰ میلیون
تُن
آوار پاکسازی
شود. طبق
گزارش جدید
سازمان
امدادرسانی
«اُکسفام»،
برای بازسازی
این منطقه در
ده سال آینده
به بیش از ۷۰ میلیارد
دلار نیاز
خواهد بود.
نه
تنها نظام صهیوفاشیستی
اسرائیل و
امپریالیسم
آمریکا به
مثابه جنایتکاران
جنگی حاضر به
پرداخت غرامت
نیستند بلکه
کشورهای عربی
و اروپای غربی
نیز به علت
"مناسبات
حسنه و وابستگیهایی
که به آمریکا
و اسرائیل
دارند از زیر
بار تحمل چنین
مخارجی شانه
خالی خواهند
کرد.اگرچه
آتشبسی با میانجیگری
دونالد
ترامپ، از
اکتبر گذشته
رسماً برقرار شده
است، اما بهیچوجه
- بویژه
از سوی صهیوفاشیست
های اسرائیل -
رعایت نمیشود.درگیریها
با حماس و
حملات هوایی
اسرائیل بار دیگر
از سر گرفته
شده است.
بر
اساس آمار
نهاد بهداشتی
منطقه که
تحت کنترل
حماس است و در
سطح بینالمللی
تا حد زیادی
معتبر شناخته
میشود—از
زمان اجرایی
شدن آتشبس، بیش
از ۱۰۰۰
فلسطینی بر
اثر گلولهباران
کشته شدهاند.
هیچکس نمیتواند
از امنیت خود
اطمینان
داشته باشد.
در طول این
جنگ، ۷۰ هزار
نفر از ساکنان
غزه جان خود
را از دست
داده اند.
استقرار
و تحکیم مواضع
در نوار ساحلی:
چگونگی
تحکیم مواضع
اسرائیل
مرحله
دوم طرح صلح ۲۰ مادهایِ
ارائهشده
توسط ترامپ،
"مشروط بر اینکه
حماس سلاحهای
خود را تحویل
دهد، خروج تدریجی
اسرائیل از
نوار غزه را پیشبینی
میکند".(!!!) با این
حال، از آنجا
که حماس
تاکنون به
درستی به این
خواسته تمکین
نکرده است،
اسرائیل نیز هیچ
اقدامی برای
عقبنشینی
انجام نداده
است.
ترامپ
اکنون اعلام
کرده است که "این
گروه تروریستی
در جریان
مذاکرات با
«شورای صلحِ»
او، با خلع
سلاح کامل
موافقت کرده
است" اما این
را مسکوت می
گذارند که یکی
از شروط مهم
حماس خروج
کامل نیروهای
اسرائیلی از
کل غزه است.
کارشناسان
به شدت نسبت
به اجرای واقعی
این توافق تردید
دارند. اسرائیل
نیز احتمالاً
همین دیدگاه
را دارد. ماههاست
که اسرائیل بهطور
پیوسته بخشهای
بیشتری از
نوار ساحلی را
به عنوان
«منطقه
ممنوعه» با
نظارت شدید تعیین
میکند؛
منطقهای که
ورود فلسطینیها
به آن ممنوع
است. در ابتدا
قرار بود این
محدوده ۵۳
درصد از نوار
ساحلی را در
بر گیرد، اما
اکنون وسعت آن
بسیار فراتر
رفته است.
برآوردها
حاکی از آن
است که این میزان
به نزدیک ۷۰
درصد رسیده
است؛ رقمی که
تصاویر
ماهوارهای نیز
آن را تأیید میکنند.
هدف
از این مرز جدید—که
«خط زرد» نامیده
شده و با بلوکهای
بتنی مشخص شده
است—جداسازی
اسرائیل از
بخشِ کوچکِ
باقیمانده ی
غزه و محافظت
از آن در
برابر مقاومت
فلسطینیان
تحت رهبری
حماس است.
هر
کس به این خط
نزدیک شود،
جان خود را به
خطر میاندازد؛
گفته میشود
سربازان
اسرائیلی
مجازند در
صورت نزدیک
شدن افراد به
این خط،
بلافاصله آتش
بگشایند.
به
گفته سازمان
ملل متحد،
تاکنون نزدیک
به ۲۰۰ نفر
از اهالی غزه،
از جمله زنان
و کودکان، به
همین ترتیب
جان خود را از
دست دادهاند.
یک
نکته قطعی به
نظر میرسد:
فلسطینی
ها دیگر نمیتوانند
به «منطقه زرد»
بازگردند، زیرا
این منطقه
بنابر تصمیم
دولن صهیوفاشیستی
اسرائیل به
تدریج گسترش
خواهد یافت.
به
این ترتیب،
برای دو میلیون
فلسطینی تنها یک
نوار بسیار
باریک از سرزمینشان
برای زندگی
باقی خواهد
ماند.
به
دیگر سخن به طور
قابل توجهی
کمتر از نیمی
از آنچه قبل
از جنگ در
دسترسشان بود.
به این ترتیب
زندان روباز
غزه باز هم
کوچکتر خواهد
شد.
اخیراً،
نه تنها یک "خط
زرد" بلکه یک دیوار
خاکی عظیم نیز
ادعای اسرائیل
بر این سرزمین
را مشخص کرده
است!
به
گزارش آسوشیتدپرس،
این خط بیش
23 کیلومتر
طول دارد. این
در حالی ست که کل نوار
غزه تقریباً 40
کیلومتر طول
دارد.!
"حسین
الملا"،
کارشناس و تحلیلگر
خاورمیانه میگوید:
"اسرائیل
در حال دنبال
کردن استراتژیای
است که امنیت
نظامی و نفوذ
سیاسی را با
هم ترکیب میکند."
منطقه
حائل برای
جلوگیری از
فعالیت
دوباره حماس
تا مرز اسرائیل
در نظر گرفته
شده است. عضو هیئت
علمی موسسه
مطالعات جهانی
و منطقهای GIGA میگوید:
"باین ترتیب،
این منطقه
واقعیتِ میدانی
را تغییر میدهد."
با
هر گسترش،
کنترل نظامی
اسرائیل بر
غزه افزایش مییابد
و احتمال
سازماندهی
مجدد این سرزمین
در امتداد
مرزهای سابق
آن کاهش مییابد.
فعالیتهای
دولتی در سرزمینها
داستان
کاملاً
متفاوتی است.
طبق ادعاهای
دروغین اسرائیل،
"حجم کمکهای
ارسالی به غزه
بیش از نیاز
است." گزارش
شده است که
روزانه کامیون
های مواد غذایی
به غزه میرسند
و قیمت ها
کاهش یافته
است!؟ ویا تختهای
بیمارستانی بیشتر
شده و گویا آب
کافی نیز در
دسترس است!
اما
امدادگران
کماکان نگران
اند.
آنها
از شرایط
بهداشتی
فاجعهبار
صحبت میکنند.
کوههای غولپیکر
زباله در غزه
انباشته شدهاند.
جانوران و
حشرات به طور
انفجاری در
حال تکثیر
هستند.
پایانی
بر رنج بیپایان
و بحران انسانی
در غزه متصور
نیست.
اگرچه
وضعیت مردم
مقاومِ فلسطینِ
جنگزده دیگر
به وخامتِ چند
ماه پیش نیست،
اما سازمان
ملل متحد و
نهادهای
امدادی
همچنان شرایط
را بسیار
بحرانی توصیف
میکنند. تقریباً
تمام خانوادهها
همه چیز خود
را از دست
دادهاند؛ آنها
در سرزمین
خودشان به
عنوان آواره
زندگی میکنند
و به کمکهای
بشردوستانه
وابستهاند.
بر
اساس
برآوردهای یونیسف،
هنوز ۱.۴ میلیون
نفر از ناامنی
غذایی رنج میبرند؛
به این معنا
که غذای کافی
برای خوردن
ندارند.
با
وجود بازگشایی
گذرگاه مرزی
«کرم شالوم»،
ارسال کالاهای
اساسی همچنان
با محدودیت
مواجه است.
آژانس
کودکان
سازمان ملل
گزارش میدهد
که ذخایر غذایی
اغلب ناکافی،
کیفیت آنها
پایین و تنوع
محصولات بسیار
محدود است؛
مواد غذایی
تازه و یا
سرشار از پروتئین
نادر و تنها
بهصورت
پراکنده در
دسترس هستند و
در صورت موجود
بودن نیز قیمتهای
بالایی دارند.
جای
تعجب نیست که
«کوگات» (COGAT) — نهاد
هماهنگکننده
فعالیتهای
دولت اسرائیل
در سرزمینهای
فلسطینی — دیدگاه
کاملاً
متفاوتی دارد.
بر اساس دادههایی
که این نهاد
بهتازگی
منتشر کرده،
حجم کمکهای
ارسالی فراتر
از نیازهاست!!
این نهاد
اعلام کرده که
روزانه ۶۰۰
کامیون به غزه
میرسند! گفته
میشود از
اکتبر سال
گذشته
تاکنون، ۱.۸ میلیون
تن مواد غذایی
وارد این نوار
ساحلی شده و قیمتها
بیش از ۷۰
درصد کاهش یافته
است.(!!!)
همچنین
تعداد تختهای
بیمارستانی
بهطور قابلتوجهی
افزایش یافته
و گفته میشود
آب کافی نیز
در دسترس است؛
عواملی که به
خودی خود به
حفظ سلامت و
بهداشت فردی
کمک میکنند،
اما واقعیت
خلاف این
ادعاها را به
نمایش می
گذارد.
برای
نمونه مسئله
بهداشت دقیقاً
همان چیزی است
که موجب نگرانی
امدادگران
شده است. آنها
از شرایط
بهداشتی
فاجعهبار
سخن میگویند:
تودههای عظیم
زباله در غزه
انباشته شده و
جمعیت
جانوران و
حشرات بهشدت
افزایش یافته
است. سازمان
ملل برآورد میکند
که ۸۰
درصد از پناهگاههای
اضطراری
آلوده به موش
و جانوران موذی
هستند. بهویژه
کودکان بارها
مورد گزش موشها
قرار میگیرند
و پزشکان
نگران شیوع بیماریهای
همهگیر
هستند.
تحویل
سلاح
واقعیت
اینست که وقتی
ارتش کودک کش
صهیو فاشیست
اسرائیل ده ها
هزار فلسطینی،
از جمله
کودکان را روز
و شب به گلوله
می بندد، حماس
چگونه می
تواند بعنوان
سازمان رهبری کننده و
حافظه جان،
مال، زندگی و
شرفِ مردم،
خود را خلع
صلاح کند.
ازین
منظر بسیار طبیعی
است که حماس هیچ
تمایلی به این
کار نداشته و
ندارد.
وقتی
کودکان این گل
های ناشکفته
پرپر میشوند،
چرا باید حماس
خود را خلع
سلاح کامل کند
و شاهد مرگ اینهمه
کودک باشد؟
هر
کودکی که در
غزه بزرگ میشود،
تنها میتواند
رویای یک کودکیِ
عادی را در سر
داشته باشد.
برای این
دختران و
پسران، زندگی
روزمره نبردی
برای بقاست.
به گفته یونیسف
و سازمان
«نجات کودکان» (Save the Children)،
هزاران کودک
همچنان از
سوءتغذیه شدید
رنج میبرند.
اگرچه قحطیای
که در تابستان
۲۰۲۵ در
بخشهایی از
نوار غزه
شناسایی شده
بود مهار شده
است، اما
کودکان و
نوجوانان
همچنان
گرفتار چرخهای
خطرناک از
گرسنگی و بیماری
هستند. بیماریهای
اسهالی و
عفونتهای
تنفسی شیوع
گستردهای
دارند.
بر
موارد فوق باید
از دست دادن
اعضای
خانواده یا
دوستان،
خشونت شدید،
گرسنگی و
آوارگی را نیز
افزود. این
شرایط آسیبهای
روانی عمیقی
بر بسیاری از
کودکان وارد میکند.
اما زندگی این
دختران و
پسران نو نهال
همچنان — تا همین
امروز — مستقیماً
در معرض تهدید
ناشی از درگیریها
قرار دارد.
"جیمز
الدر"، سخنگوی
یونیسف، میگوید:
«درگیریها در
غزه همچنان
جان کودکان را
میگیرد، زیرا
خشونت هرگز
واقعاً متوقف
نشد و حفاظت
از کودکان
هرگز در اولویت
قرار نگرفت.»
"جیمز الدر"
کسی است که به
طور مرتب از
غزه بازدید میکند.
بر
اساس گزارشهای
متعدد و همسو،
بیش از ۲۰
هزار دختر و
پسر در جریان
این جنگ کشته
شدهاند.
"الدر" میگوید:
«حتی در دوران
به اصطلاح آتشبسِ فعلی نیز،
بهطور میانگین
هر روز یک
کودک کشته میشود.»
او به نگرانیهای
کارشناسان
سازمان ملل و
سازمانهای
حقوق بشری اشاره
میکند که معتقدند
"حملات کور و
نامتناسب،
بخشی از عملیات
نظامی اسرائیل
است." کودکان
بارِ سنگین و
غیرقابلقبولی
از پیامدهای این
درگیری را به
دوش میکشند.
یک
ماه پیش، کمیسیون
تحقیقی که از
سوی شورای
حقوق بشر
سازمان ملل
تشکیل شده
بود، حکومت صهیوفاشیستی
اسرائیل را به
هدف قرار دادن
و کشتن عمدی
کودکان متهم
کرد. آتشبسِ
توافقشده نیز
تغییری در این
وضعیت بوجود نیاورده
است. البته
دولت فاشیستی،
حیله گر و
دروغگوی اسرائیل
این اتهامات
را رد میکند!!
و
گزارش مذکور
را افتراآمیز
و تهمتزننده
ارزیابی کرده
است(!!!)
اسرائیل
همواره میکوشد
تا آسیب به
کودکان را، حتی
در شرایط درگیری
یا کتمان کند
و یا به حداقل
برساند.
امروز
حماس همچنان
در قدرت است و
نفوذ خود را
گسترش داده و
میدهد. در
صورتیکه هدفِ
اعلامشدهی
اسرائیل این
بود که: "حماس
باید پس از
حمله مرگبار ۷ اکتبر ۲۰۲۳
نابود شود."(!!)
اما این هدف
محقق نشده است.
حماس
و سایر
سازمانهای
مقاومت خلق
فلسطین که
خواهان نابودی
دولت یهود
هستند، شاید
نسبت به دوران
پیش از جنگ
تضعیف شده
باشند، اما
شکست نخوردهاند.
برعکس،
به نظر میرسد
قدرت آنها در
آن بخش از غزه
که تحت کنترل
اسرائیل نیست،
تا حد زیادی
تثبیت شده
است. اعضای
حماس در خیابانها
گشت میزنند و
نشان میدهند
که: «ما اینجا
حاکم هستیم.»
بر اساس گزارشهای
متعدد و همسو،
هیچ تغییری در
سیستم حکمرانی
آنها
ایجاد نشده
است.
علاوه
براین آن ها
در زمینه
توانمندیهای
نظامی خود
همچنان سرسخت
و تغییرناپذیر
باقی ماندهاند.
طبق
توافق آتشبس،
حماس موظف است
تمام سلاحهای
خود را زمین
بگذارد؛ اما
تاکنون از
انجام این کار
خودداری کرده
است.
اکنون
ترامپ اعلام میکند
که "اسلامگرایان
تغییر موضع
داده و برای
انجام این کار
آمادهاند."(!!)
با این حال،
کارشناسانی
مانند "کریستف
لئونهارت" در
مورد عملی
بودن این
توافق تردید
دارند. معاون
مدیرعامل
شرکت «Middle East Minds» — یک
موسسه تحلیل و
مشاوره تخصصی
در امور خاورمیانه
— میگوید: «اگر
حماس واقعاً
سلاحهای خود
را زمین
بگذارد، این
اقدام از دیدگاه
خودشان به
معنای تسلیم
راهبردی
خواهد بود.»
در
اسرائیل، بخشهای
وسیعی از
قلمرو، تحت
تأمین امنیت
نظامی قرار
دارد. بازیگران
بینالمللی
هزینه بازسازی
را تأمین میکنند
و یک تشکیلات
فلسطینی
مسئولیت
اداره مناطقی
را بر عهده
خواهد گرفت که
ساکنین آن را
فلسطینی ها
تشکیل میدهند.
بر
اساس گزارشهای
متعدد و همسو،
هیچ تغییری در
سیستم حکمرانی
آن ها ایجاد
نشده است و در
زمینه
توانمندیهای
نظامی خود
همچنان سرسخت
و تغییرناپذیر
باقی ماندهاند.
طبق توافق آتشبس،
حماس موظف است
تمام سلاحهای
خود را زمین
بگذارد؛ اما
تاکنون از
انجام این کار
خودداری کرده
است.
در
اسرائیل، بخشهای
وسیعی از
قلمرو، تحت
تأمین امنیت
نظامی قرار
دارد. بازیگران
بینالمللی
هزینه بازسازی
را تأمین میکنند
و یک تشکیلات
فلسطینی
مسئولیت
اداره مناطقی
را بر عهده
خواهد گرفت.
همچنان
در قدرت
امروز
گسترش نفوذ
حماس به وضوح
مشهود است.
در
صورتی که هدف
اعلامشدهٔ
اسرائیل این
بودکه: حماس
باید پس از
حمله مرگبار ۷ اکتبر ۲۰۲۳
نابود شود!!.
اما این هدف
محقق نشده
است. حماس که
خواهان نابودی
دولت یهود
است، اگرچه
ممکن است نسبت
به دوران پیش
از جنگ تضعیف
شده باشد، اما
شکست نخورده
است.
برعکس،
به نظر میرسد
قدرت آنها در
آن بخش از غزه
که تحت کنترل
اسرائیل نیست،
تا حد زیادی
تثبیت شده
است. اعضای
حماس در خیابانها
گشت میزنند و
نشان میدهند
که: «ما اینجا
حاکم هستیم.»
بر
اساس گزارشهای
متعدد و همسو،
هیچ تغییری در
سیستم حکمرانی
آنها ایجاد
نشده است.
همچنین،
فلسطینی ها در
زمینه
توانمندیهای
نظامی خود
همچنان سرسخت
باقی ماندهاند.
در واقع، قرار
بود حماس طبق
توافق آتشبس،
تمام سلاحهای
خود را زمین
بگذارد؛ اما
تاکنون از
انجام این کار
خودداری کرده
است.
اکنون
ترامپ ادعا میکند
که "اسلامگرایان
تغییر موضع
داده و آماده
انجام این کار
هستند." با این
حال همانطور
کهقبلا اش
رفت،
کارشناسانی
مانند "کریستف
لئونهارت" در
مورد عملی
بودن این
توافق تردید
دارند. معاون
مدیرعامل
شرکت «Middle East Minds» یک موسسه
تحلیل و مشاوره
متخصص در امور
خاورمیانه — میگوید:
«اگر حماس
واقعاً سلاحهای
خود را زمین
بگذارد، این
اقدام از دیدگاه
خودشان به
معنای تسلیم
راهبردی
خواهد بود.»
منطقه
سبز
در
«منطقه سبز»،
اسرائیل امنیت
نظامی بخشهای
وسیعی از
قلمرو را تأمین
میکند و قرار
است بازیگران
بینالمللی
هزینه بازسازی
و اداره امور
توسط تشکیلات
فلسطینی را
تأمین مالی میکنند،
اما ابهام
درباره کنترل
آینده نوار
غزه همچنان
پابرجاست.
حماس
شاخه نظامی
خود را نه
صرفاً ابزاری
برای قدرت
نظامی، بلکه
شالوده
حکمرانی سیاسی
و هویت ایدئولوژیک
خویش میداند.
اگر اسرائیل
بر نابودی
کامل حماس
اصرار ورزد و
در مقابل،
حماس سلاحهایش
را برای بقای
خود حیاتی
بداند، مواضع
دو طرف - علیرغم
اظهارات
ترامپ - همچنان
تا حد زیادی غیرقابلجمع
و آشتیناپذیر
باقی خواهد
ماند.
افزون
بر این، از دیدگاه
ل"ئونهارت"،
مشکلی بنیادین
همچنان وجود
دارد: اینکه
چه کسی در آینده
کنترل نوار
غزه را در دست
خواهد گرفت،
کما کان
نامشخص است.
در نتیجه،
بازسازی،
توسعه اقتصادی
و ثبات سیاسی
در غزه
در مقطع کنونی
نا روشن به
نظر میرسد.
"حسین
الملا" از
موسسه «گیگا» (GIGA) نیز با این
ارزیابی
موافق است؛ این
کارشناس علوم
سیاسی میگوید:
«بعید میدانم
غزه به این
زودیها به یک
نظم سیاسی
روشن دست یابد.»
در شرایط فعلی،
وقوعِ یک دوره
گذارِ
چندساله
محتمل است.
در
چنین سناریویی،
اسرائیل بخشهای
وسیعی از این
قلمرو را از
نظر نظامی تحت
کنترل میگیرد،
بازیگران بینالمللی
هزینه بازسازی
را تأمین میکنند
و یک تشکیلات
فلسطینی در هر
منطقهای که تیغش
ببرد، مسئولیت
امور را بر
عهده میگیرد.
گرچه این وضعیت
سطحی حداقلی
از ثبات را ایجاد
میکند، اما
علل ریشهای
مناقشه
کماکان بیپاسخ
خواهد ماند.
نقل از
توفان شماره ۳۱۸ شهریور ماه۱۴۰۵ ارگان
مرکزی حزب
کارایران
وبلاگ توفان قاسمی
http://rahetoufan67.blogspot.se/
وبلاگ ظفرسرخ
http://kanonezi.blogspot.se/
http://toufan.org/ketabkane.htm
سایت آرشیو نشریات توفان
http://toufan.org/nashrie_tofan%20archive.htm
توفان در توییتر
https://twitter.com/toufanhezbkar
توفان در فیسبوک
https://www.facebook.com/hezbekar.toufan.3/
توفان درفیسبوک به زبان انگلیسی
https://www.facebook.com/pli.toufan?fref=ts
توفان درشبکه تلگرام