مستخرجی از گزارش سیاسی حزب کار ایران(توفان) به کنگره ششم حزب کار ایران
قطعنامه کنگره ششم حزب کارایران(توفان) درمورد مسئله ملی درایران

 

یکم: حزب ما در برخورد به مسئله ملی از بیان جمله پردازیهای کلی خودداری می کند. زیرا مسئله ملی در ایران پس ازجنگ های تجاوزکارانه ای که درطی دودهه اخیر وبویژه در حمله امپریالیستی  صهیونیستی به غزه ونسل کشی دراین باریکه، تجاوز به لبنان، سوریه، یمن و ونزوئلا ودر حمله مستقیم  نظامی به ایران و پس از نقض آشکار حقوق ملل توسط امپریالیستهای ناتوتحت رهبری آمریکا درجهان و توجیه آن به بهانه مبارزه علیه “تروریسم“، پس از برافراشتن تئوری “اقدامات پیشگیرانه“ برای تجاوز دلبخواه به هر کشور صورت گرفته است، مفهوم مشخص خویش را پیدا کرده است. هیچ کمونیستی نمیتواند براین مسایل حاد روز، چشم خویش را ببندد و طوری اظهار نظر کند که نه سیخ بسوزد و نه کباب و اینکه گوئی در جهان اتفاقی نیافتاده است و همه چیز بر روال سابق است.

بر این اساس حزب ما بر آن است که همه کمونیستها باید حل مسئله ملی را از نقطه نظر منافع عمومی مبارزه انقلابی ضد امپریالیستی و ضد صهیونیستی مورد بررسی قرار دهند. هرجنبش ملی گرایانه که بخواهد حل مسئله ملی را جدا از مبارزه عمومی انقلابی و ضد امپریالیستی و ضد صهیونیستی و جدا از این متن بصورت انتزاعی طرح کند، جنبشی ارتجاعی و همدست امپریالیسم است و باید با آن مبارزه کرده و آنرا افشاء نمود. کمونیستها هرگز برای بورژواهای ستمگر ملیتهای تحت ستم، که می خواهند دستشان به بهانه ملی گرائی در چپاول زحمتکشان ملت خودی باز باشد، چک سفید صادر نمیکنند. ملتی که بخواهد در همدستی با امپریالیسم و صهیونیسم تدارک قتل عام ملت دیگری را ببیند و به نفرت ملی دامن زند نه تنها خودش آزاد نیست بلکه در جبهه ای قرار گرفته است که آزادی خود وی را نیز به آینده ای دور و ناروشن موکول میکند.

 

دوم: کمونیستهای ایران باید مسئله مبارزه ضد امپریالیستی و ضد صهیونیستی را با حل مسئله ملی و در پیکار با  رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی پیوند زنند. کمونیستها هوادار وحدت ملیت ها درجغرافیای ایران و همبستگی طبقه کارگر در مقابل دشمن مشترک اند. باید روشن کنند که امر جدائی در شرایط کنونی کشور ما هرگز به صلاح نیست، بسیار مضر است و حزب ما از این دریچه به امر مسئله ملی در ایران می نگرد.

 

سوم:حق ملل در تعیین سرنوشت خویش اساسا یک حق دموکراتیک است. برخورد کمونیستها به این حق نیز جدا از برخورد کمونیستها نسبت به سایر حقوق دموکراتیک نمی باشد. حقوق دموکراتیک تابعی از مصالح مبارزه طبقاتی بوده و خواهد بود و باید تنها از دریچه نابودی بهره کشی انسان از انسان و رهائی بشریت در مجموع خود از چنگال بربریت سرمایه داری مورد نظر قرار گیرد. کسب آنچنان “حق دموکراتیکی“ که مبنای نابودی دموکراسی پیگیر و بالنده بطور کلی باشد ابزاری برای سرکوب دموکراسی بطور کلی است. این است که این حق ملی را نمی توان به بهای سرکوب ملت دیگری کسب کرد. حمایت از تجاوز صهیونیسم به فلسطین ونسل کشی  در غزه، تجاوز امپریالیستها به سوریه و روی کارآوردن الجولانی داعشی و اشغال بخش هایی از سرزمین سوریه توسط آمریکا و اسرائیل  نقض حق حاکمیت این ملل است، تجاوز به لبنان ویمن نقض حاکمیت این ملل است، تجاوز به ایران نقض حاکمیت ملی ایران است و ما شاهدیم که تجزیه طلبان ایرانی پایشان در همه این موارد بنحو بارزی می لنگد. آنها از حقوق ملتها برای کسب آزادی و استقلال، از حق خود تعیینی سرنوشت ملل، آنطور که مدعی آن هستند در همه جا و در همه موارد دفاع نمی کنند، بلکه دقیقا برعکس،خواهان آنگونه دفاع از حقوق ملل هستند که فقط در خدمت منافع تنگ ملی خودشان و به ضرر همه ملل دیگر و حتی در دشمنی با سایر ملل و درهمدستی با امپریالیسم و صهیونیسم قرار گیرد. این امر  نشانه فقدان اصولیت و نشانه ناسیونال شونیسم کور و خطرناکی است که در منطقه فاجعه انگیز است.

 

چهارم حزب ما برای یک وحدت دموکراتیک و آگاهانه مبارزه کرده و به این جهت با اشاعه نفرت ملی که یک دسیسه امپریالیستی- صهیونیستی است مبارزه می کند. حزب ما برای حل مسئله ملی در ایران و منزوی کردن ناسیونال شونیستها و افشاء چهره برتری جوئی ملی آنها، که خود را مدافع حقوق خلقهای ایران جا می زنند، طرح مبارزه مشترک برای استقرار آزادی و سوسیالیسم وعلیه ستمگری درتمامی اشکال سیاسی، اقتصادی، فرهنگی ، ملی و قومی  ومذهبی و نه دشمنی ملی را در مقابل آن می گذارد. حزب ما با چنین چشم اندازی واز این طریق خواهد توانست با تقویت وحدت دمکراتیک و یگانگی برای حفظ موجودیت ایران در مقابل جریانهای مشکوک ناسیونال شونیستی به مقابله پردازد و مانع شود که آنها خود را به عنوان نمایندگان خلق تحت ستم مشخصی معرفی کرده و جا بزنند.

 

پنجم: جنبش کمونیستی ایران بستر تعدد “تشکلهای کمونیستی – ملی“ نمیتواند باشد. تمایز ملی نباید در وحدت طبقه کارگر موجب نفاق شود. طبقه کارگر به حزب واحد طبقه کارگر ایران، نظیر حزب کار ایران(توفان) نیاز دارد. درمقابله با تفرقه ملی باید سازمانهای صنفی واحد، حرفه ای واحد، توده ای واحد را برای همه خواستهای سیاسی، دموکراتیک و حرفه ای  درسراسرایران ایجاد کرد

 

نقل از توفان شماره ۳۱۶  تیر ماه۱۴۰۵ ارگان مرکزی حزب کارایران

www.toufan.org

وبلاگ توفان قاسمی

http://rahetoufan67.blogspot.se/

وبلاگ ظفرسرخ

http://kanonezi.blogspot.se/

http://toufan.org/ketabkane.htm

 سایت آرشیو نشریات توفان

 http://toufan.org/nashrie_tofan%20archive.htm

 توفان در توییتر

https://twitter.com/toufanhezbkar

توفان در فیسبوک

https://www.facebook.com/hezbekar.toufan.3/

 توفان درفیسبوک به زبان انگلیسی

https://www.facebook.com/pli.toufan?fref=ts

 توفان درشبکه تلگرام

https://telegram.me/totoufan